Strona główna
Podstawy geotermii

Podstawy geotermii

04_islandia-2010

Energią geotermalną nazywamy energię pochodzącą z wnętrza Ziemi zakumulowaną w systemach hydrotermalnych lub gorących suchych skałach (ang. hot dry rocks), przy czym wyróżnia się energię pierwotną będącą pozostałością po procesach formowania się planety oraz energię powstającą w wyniku procesów rozpadu pierwiastków promieniotwórczych. Ciepło zaliczane do zasobów geotermalnych charakteryzuje temperatura  co najmniej 20oC.

Zgodnie z pojęciem stopnia geotermicznego, definiowanego jako głębokość (mierzona w metrach), na której temperatura wzrasta o 10oC w stosunku do punktu początkowego, temperatura zmienia się w zależności od budowy geologicznej obszaru, rozwoju geotektonicznego, procesów chemicznych zachodzących w głębi Ziemi, bliskości zjawisk wulkanicznych oraz obecności wód wgłębnych. Średni stopień geotermiczny w Polsce wynosi około 33 m/1oC. Podobnie jak w innych krajach Europy, w Polsce występują głównie baseny sedymentacyjne, wypełnione wodami geotermalnymi o temperaturach od 20oC do około 90oC, których zasoby geotermalne wynoszą w przybliżeniu 2,9*1017 J/km2.

Powszechność występowania, odnawialność oraz brak zależności od zmieniających się warunków klimatycznych są niewątpliwymi zaletami energii geotermalnej. Daje to możliwość wykorzystania potencjału geotermalnego do ogrzewania pomieszczeń i przygotowania ciepłej wody użytkowej oraz zastosowania w rolnictwie, balneoterapii i rekreacji.

Członkowie wspierający